Concept | Auteurs | Boeken | Partners | Pers | Kalender | Foto's | Inschrijven

 
logo Lezen op Zondag
 
   
 

© Stephan Vanfleteren

 
   

Lezen op Zondag

 
 

Auteur | Erwin Mortier

 

Erwin Mortier (1965) is de auteur van een indrukwekkend en veelomvattend oeuvre. Hij debuteerde in 1999 met de roman Marcel, bekroond met onder meer de Gerald Walschapprijs en het Gouden Ezelsoor. Daarna verschenen onder andere de romans Sluitertijd (2002), Godenslaap (2008, winnaar AKO Literatuurprijs), De spiegelingen (2014) en De brieven van Matthew (2018). Ook Gestameld liedboek. Moedergetijden (2011), over het ziekbed van zijn dementerende moeder, ontving lof en prijzen in binnen- en buitenland. Verder schrijft Mortier poëzie – voor zijn bundel Vergeten licht (2000) kreeg hij de C. Buddingh’-prijs  – , essays en toneelteksten.

 

Godenslaap

Een stokoude vrouw die de dood voelt naderen blikt terug op haar kinderjaren, de liefdes die ze heeft gekend, haar huwelijk en de jaren van de Eerste Wereldoorlog die ze met haar moeder en haar broer in Frankrijk doorbracht. Gaandeweg ontstaat een intiem panorama van België, haar onduidelijke vaderland. Aan geen van de gebeurtenissen wil ze meer nadruk geven dan aan andere. Ze hunkert slechts naar een oneindig lange zin, ‘die al wat er is in zich opneemt, zoals een hofdame uit de pruikentijd, in wier lokken een armada van parels kapseist, haar talloze rokken optilt terwijl ze de trappen van de opera betreedt – of de ladder naar het schavot.’

 

Godenslaap, de vijfde roman van Erwin Mortier, speelt zich af op het raakvlak tussen de grote geschiedenis en de kleine mensenlevens, tussen taal en wereld, verbeelding en werkelijkheid, tussen geschiedschrijving en verhalend proza.

 

De onbevlekte

In De onbevlekte keert Marcel terug naar huis in een laatste poging het verzwegen verleden te doorbreken en uit te vinden waarom hij de naam draagt van zijn aan het oostfront gestorven grootoom. Mortiers vervolg op zijn veelgeprezen en prijswinnende debuutroman Marcel is andermaal een donker familieverhaal, waarin de Vlaamse klei nietsontziend wordt omgewoeld om het duistere verleden aan het licht te brengen. Dit doet Mortier op weergaloze wijze, in zijn verfijnde, suggestieve stijl, waarin geen woord, geen letter, geen komma op de verkeerde plek staat en het wemelt van de trefzekere beelden. Met deze langverwachte, nieuwe roman over de complexiteit van liefhebben bevestigt Erwin Mortier eens te meer tot de absolute topklasse van de Nederlandstalige literatuur te behoren.