Concept | Auteurs | Boeken | Partners | Pers | Kalender | Foto's | Inschrijven

 
logo Lezen op Zondag
 
   
 

 
   

Lezen op Zondag

 
 

Auteur | Erik Vlaminck

 

Erik Vlaminck (°1954) is één van de belangrijkste Vlaamse schrijvers van het ogenblik. Zijn recentste roman Brandlucht is juichend ontvangen, stond op de longlist van de Libris- en de AKO-literatuurprijs en verscheen intussen in Engelse vertaling. Als theatermaker creëerde hij diverse succesvolle stukken, waarvan Miranda van Frituur Miranda zijn meest recente is.

 

Brandlucht

De auteur laat verschillende stemmen horen in deze roman over de banden van het bloed en het verleden. De vader en moeder van Elly vertellen hun verhaal, Elly zelf, en tot slot Linda. Elly zoekt naar haar identiteit, maar raakt verstrikt in het verleden en probeert de schepen
achter zich te verbranden, met verschrikkelijke gevolgen. Linda vindt een andere oplossing: alle banden verbreken en opnieuw beginnen, als Canadese. De vraag of haar dat gaat lukken, vormt het open einde van 'Brandlucht'.

 

Suikerspin

Bij de opzoekingen voor zijn gesmaakte roman fleuve - waarvan in 2006 het zesde en voorlopig laatste deel verscheen - stootte Erik Vlaminck in het archief van Diest op een kort krantenknipseltje uit 1912 dat in zijn nieuwe boek ‘Suikerspin' opduikt: 'In het gasthuis in de Langestraat werd gisteren, ijlings en per stootkar, een zogenaamde Siamese tweeling binnengebracht waarvan één helft schielijk overleden was. De politie is met man en macht op zoek naar de kermiskramer die met het geval betrokken is.' Rond dit waargebeurde feit heeft de auteur een slim geconstrueerde en beklijvende roman geweven.

Centraal personage is de verbitterde Arthur Van Hooylandt, een kermiskramer op de dool met als voornaamste bezigheid zijn oude paardenmolen elke dag een rondje te laten draaien in een versleten hangar. Tragisch maar hilarisch is de manier waarop deze drop-out ondertussen tegen alles en iedereen fulmineert in een rechtuit taaltje dat doet denken aan de nonkels uit 'De helaasheid der dingen' van Dimitri Verhulst. Vlaminck schetst zijn personages zonder vernis: in al hun - ook kleine - kantjes, maar hij doseert streng (de hoofdstukjes beslaan meestal drie à zes bladzijden) en laat de lezer zelf de familiegeschiedenis van de Van Hooylandts reconstrueren.

 

De zwarte brug

Een man is niet in staat zich aan te passen aan een veranderende wereld. Hij verliest zich in hunkeringen naar de geborgenheid van zijn jeugd. Tot hij er niet meer tegen kan. Leo Lenaerts (°1945) sterft in de zomer van 2015 op nog geen 200 meter van de plek waar ooit zijn ouderlijk huis stond. Het idyllische dorp waar hij opgroeide werd letterlijk van de kaart geveegd. Een gedwongen leven in anonieme stedelijkheid heeft Leo getekend en ontworteld. Zijn stem werd niet gehoord, zijn verzet was nutteloos, zijn onmacht werd rancune en die rancune werd redeloze woede. Met alle gevolgen vandien. In dit boek vechten wanhoop, onbehouwen vriendschap, sarcastische humor en verdrongen weemoed om voorrang. De zwarte brug is de schets van het leven van een onopvallend maar potentieel gevaarlijk man.